Montra's blog

สวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอให้เป็นปีแห่งความสุข ความสำเร็จและความสมหวังกันถ้วนหน้านะคะ

ปุ๋มเอง

ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต ที่ระดับความเร็ว 130 กิโลเมตรต่อชั่วโมง บนทางด่วนช่วงที่ตัดผ่านอนุสาวรีย์ชัยฯ ไปยมราช มันเป็นชะตากรรมที่ต้องแบกรับไว้ด้วยความจำใจว่า "สายอีกตามเคย" ตามมาด้วยสัจธรรมเรื่องเวลาที่ว่า ถ้าต้องการเดินทางจากแยกยมราชไปให้ถึงท่าพระจันทร์ภายในเวลา 20 นาที ตอนช่วงห้าโมงเย็น คงต้องเหาะไปอย่างเดียว

ขณะที่นั่งหมดอาลัยตายอยากกับชะตาชีวิตของตัวเองอยู่นั้น  ใครคนหนึ่งก็ส่งบางอย่างมาตอกย้ำการรอคอยอย่างยาวนานที่อาจทำให้บางอย่างสายเกินไป...

เอ๊ะ....อะไรหนอ?

เรื่องของเรื่องคือเกิดมีหนุ่มหน้าใสมามอบเพลงให้ค่ะ ไม่ได้ให้ปุ๋มคนเดียว ยังฝากมาให้ถึงพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ชาวเพียวเสดอีกด้วย แหม...รู้จักเข้าทางเพื่อนฝูง ตอนแรกก็หน้าบานเป็นหม้อก๋วยเตี๋ยวทีเดียว แต่พอฟังชื่อเพลงแล้วนี่ซิ ถึงกับนั่งตาค้าง เกิดไม่แน่ใจอย่างไรก็ไม่รู้ค่ะ

 ....................................

.............................

....................

..........

....

ฟ้ากางเป็นเรื่องราวของผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งค่ะ